دیوارهای قلب من از خشت درد است            

  اینجا کسی دنبال عشق و عاشقی نیست            

  هرکس که دل سنگین تر از ما هست مرد است           

  اینجا به مردم رنگ شادی پشت کرده                   

   رنگ آسمان شهر ما همواره زرد است          

    اینجا غریبی جزئی از این زندگانی است          

این زندگانی هم خودش از خویش طرد است