cafee net ghoroob
پاتوق سوته دلان
چيز زيادي ندارم كه بنويسم ... حالم خيلي گرفته ... كاش مي شد به این دنیا بگم كه چي به سر من آورده و چي به من ميگذره ... فقط خواستم به دوستاني كه مي گن چرا اينقدر از تنهائي مي گم و چرا اينقدر سياه مي نويسم بگم كه دليلش چيه . حالا تنها رفيق من كه هميشه باهام مونده و هست و هيچوقت تنهام نميذاره تنهائيه كه اينگار هرگز رهام نميكنه... آره دوست عزيز توئي كه چرك نوشته هاي منو مي خوني ، آره با تو هستم ، دليل اين همه سياهي شما آدمكا هستين ...شما دليل تنهائی من گفتي چرا ترانه هام / پر از سياهي و غمه تو چشماي منتظرم / غصه دارم يه عالمه گفتي چرا تو شعر من / آئينه صد تيكه ميشه كاش كه ميشد بهت بگم / ايندفعه اين آخريشه آخه كسي رو تن من / بجز تبر برام نبود كسي كنار من نموند / به زير اين سقف كبود آخه كسي مرهم نشد / همه شدن زخمي سياه به بوم زندگي من / همه زدن رنگ تباه حالا بگو ترانه رو / من با چه رنگي بخونم سفيد و سرخ و آفتابي / بگو كه مي خوام بدونم وقتي كه اين آدمكا / مترسكاي جاليزن تموم شعراي منم / برگ ريزوناي پائيزن آهاي آهاي بچه محل / تو كه غريب و بي كسي من اگه خاكستريم / تو چرا توي قفسي حالا بگو ترانه رو / من با چه رنگي بخونم خاكستري يا كه سياه / بگو كه مي خوام بدونم 
| Design By : Night Skin |
حالا هر چه قدر که دلش می خواهد سوت بزند
قطاری که از ریل خارج شده تکلیفش معلوم است
LinkDump
