cafee net ghoroob

حرف آخرم

ghoroob-cn — Mon, 15 Sep 2008 16:32:18 GMT

سلام به همه دو ستان گلم

ایشالا که حال همتووون خوب باشه بچه ها از تون بابت لطفی که به من و نوشته هام داشتین تشکر میکنم.

عذر خواهی هم میکنم که نتونستم جواب همتونو بدم

ولی من دیگه نمی خوام بنویسم

همتونو دست خدا میسپرم

دووووستون دارم

خدا حافظ کیا

در به در تر از باد

ghoroob-cn — Wed, 10 Sep 2008 14:35:25 GMT

در به درتر از باد زیستم در سرزمینی

که گیاهی در ان نمی روید

ای تیز خرامان !

لنگی پای من

از ناهمواری راه شما بود

شاملو

بازم ...

ghoroob-cn — Fri, 22 Aug 2008 08:27:18 GMT

تاریکی از در و دیوار اتاقم توی کاسه ی اندوهم می چکه

کاسه رو لبریز می کنه و دوباره از ناکجا، این قصه ی بی آغاز و بی پایان شروع می شه!

و شاید از این شایدهای خدا ، توی هرگز تموم نشدن ها تموم بشه.

وجود کاغذ کتمان می شه ! بی ریا سر زبون دلش باز می شه…

احساس می کنم کوچیکم.چرا بزرگ نمی شم ؟ مثل یه دونه ی منتظر زیر خاک..آفتاب کجاس؟

امروز پشت کوه ها خوابش برده و صبح نشده که بتابه یا منو فراموش کرده؟

تنهام.خیلی تنهام

و تنها تر از این تنهایی رو باز هم از خدای تنهام می خوام.

ستاره ها رو دوست دارم.ولی دوستم ندارن. ماه رو هم.دستم بهش نمی رسه! دوستم اگه داشتن ، می اومدن کنارم…مثه همه ی پرنده های قشنگی که دوستم ندارن. فرار می کنن…دلم می لرزه. من که جنایتی توی دستام ندارم! من که خالی تر از نقش سفیدترین دیوارم!

چرا همه فرار می کنن؟ از خودشون هم! حقیقت ها رو می خوام. باد خنکی که از طرف خدا می وزه رو می خوام…اما هیچ کدوم…راه حقیقتا رو کی بسته ؟…فقط می شنوم که : قانع باش!

این قدر نخواه ! قبول می کنم. توانی ندارم که بگم : توی مشت زبونم ، کلمه ی " نه " رو دارم.

سر جام می شینم.

کلماتم می شه بغض توی گلوی کوچیکم. می گن بغض نکن ! مات می شم. منو هل می دن.پرت می شم ، می شکنم. می گن جمع کن خودتو…جمع می شم. با خورده ریزای ریزم ، ریز می شم. بی حرکت، می شم مثل قاب روی دیوار.زل می زنم به پنجره ی روبروم که بسته بوده و هیچ دستی نوازشش نکرده تا لبخند بزنه و باز شه.

خاک می شینه روی چشمام.اما

نه دلم… و نه نگاهام!

عنکبوت می گیره تمام وجودم رو واسه ی خونه ی خودش…مدام از درو دیوار بی چشم و رو می شنوم سرزنش.

به عنکبوته می گن : آدم نیست.پس بزنش.

می شم فراموش شده ی قصه های کوتاه.

...دلیل تنهائی من ...

ghoroob-cn — Thu, 07 Aug 2008 23:00:18 GMT

چيز زيادي ندارم كه بنويسم ... حالم خيلي گرفته ... كاش مي شد به این دنیا بگم كه چي به سر من آورده و چي به من ميگذره ...

فقط خواستم به دوستاني كه مي گن چرا اينقدر از تنهائي مي گم و چرا اينقدر سياه مي نويسم بگم كه دليلش چيه .

حالا تنها رفيق من كه هميشه باهام مونده و هست و هيچوقت تنهام نميذاره تنهائيه كه اينگار هرگز رهام نميكنه...

آره دوست عزيز توئي كه چرك نوشته هاي منو مي خوني ، آره با تو هستم ، دليل اين همه سياهي شما آدمكا هستين ...شما

دليل تنهائی من

گفتي چرا ترانه هام / پر از سياهي و غمه

تو چشماي منتظرم / غصه دارم يه عالمه

گفتي چرا تو شعر من / آئينه صد تيكه ميشه

كاش كه ميشد بهت بگم / ايندفعه اين آخريشه

آخه كسي رو تن من / بجز تبر برام نبود

كسي كنار من نموند / به زير اين سقف كبود

آخه كسي مرهم نشد / همه شدن زخمي سياه

به بوم زندگي من / همه زدن رنگ تباه

حالا بگو ترانه رو / من با چه رنگي بخونم

سفيد و سرخ و آفتابي / بگو كه مي خوام بدونم

وقتي كه اين آدمكا / مترسكاي جاليزن

تموم شعراي منم / برگ ريزوناي پائيزن

آهاي آهاي بچه محل / تو كه غريب و بي كسي

من اگه خاكستريم / تو چرا توي قفسي

حالا بگو ترانه رو / من با چه رنگي بخونم

خاكستري يا كه سياه / بگو كه مي خوام بدونم

هیچ کس.......

ghoroob-cn — Wed, 23 Jul 2008 16:29:18 GMT

این شعرها دیگر برای هیچ‌کس نیست
نه! در دلم انگار جای هیچ‌کس نیست
آن‌قدر تنهایم که حتی دردهایم
دیگر شبیه دردهای هیچ‌کس نیست
حتی نفس‌های مرا از من گرفتند
من مرده‌ام در من هوای هیچ‌کس نیست
دنیای مرموزی‌ست ما باید بدانیم
که هیچ‌کس این‌جا برای هیچ‌کس نیست
باید خدا هم با خودش روراست باشد
وقتی که می‌داند خدای هیچ‌کس نیست
من می‌روم هرچند می‌دانم که دیگر
پشت سرم حتی دعای هیچ‌کس نیست

وای بر من!

ghoroob-cn — Sun, 20 Jul 2008 15:33:18 GMT

خسته شدم از زندگی

کاش می شد نه زندگی کرد نه مرد

کاش جز زنده بودن و نبودن ثالثی هم بود مانده از عدم رانده از وجود

می خوام تنها باشم

نمی خوام تنها باشم

می خوام باشم نمی خوام باشم

می دونم چی می خوام

نمی دونم چی می خوام

چقدر تلخه به اینجا رسیدن

به بودن و نبودن

به این همه تناقض

...

غربت من ...

ghoroob-cn — Sun, 20 Jul 2008 14:46:18 GMT

اینجا هوا قدر نگاهت سرد سرد است

دیوارهای قلب من از خشت درد است

اینجا کسی دنبال عشق و عاشقی نیست

هرکس که دل سنگین تر از ما هست مرد است

اینجا به مردم رنگ شادی پشت کرده

رنگ آسمان شهر ما همواره زرد است

اینجا غریبی جزئی از این زندگانی است

این زندگانی هم خودش از خویش طرد است

اما حالا که دل خودم گرفته کنج دل کی واسه من جا هست؟

ghoroob-cn — Tue, 08 Jul 2008 20:45:18 GMT

قبلا میگفتم :

گفته باشم هنوزم، اگه دلت گرفتست

بیا که کنج قلبم جا واسه دلت هست

اما حالا که دل خودم گرفته کنج دل کی واسه من جا هست؟

کجا ماندی؟!

ghoroob-cn — Sat, 05 Jul 2008 16:09:18 GMT

تورا گم كرده ام امروز و حالا لحظه هاي من

گرفتار سكوتي سرد و سنگين اند و چشمانم

كه تا ديروز به عشقت مي درخشيدند نمي داني چه غمگين اند

عصاي دست پيري بود برايم دستهاي تو.

چراغ روشن شب بود برايم چشمهاي تو.

نمي دانم چه خواهد شد فقط بي تاب و دلگيرم

كجا ماندي كه من بي توهزاران بار در هر لحظه مي ميرم .

سنگ قبرم ( پایان آرزوهام )

ghoroob-cn — Sat, 05 Jul 2008 15:57:18 GMT

بر روی سنگ قبرم ننویسید نامش (كلاغ ) بود.......

بنویسید نامش دیوانه بود........

بر روی سنگ قبرم ننویسید که عاشق بود .......

بنویسید اخلاقش بچه گانه بود.......

بر روی سنگ قبرم ننویسید که چه رنجهایی را تحمل کرد ........

بنویسید دروغگو بود......

بر روی سنگ قبرم ننویسید در جوانی مرد......

بنویسید پیر شده بود پیر جوانی...

بر روی سنگ قبرم ننویسید تنها بود ......

بنویسید بهترین دوستش تنهایی بود.......

بر روی سنگ قبرم ننویسید عشق در وجود او نبود.........

بنویسید وجود او عشق بود......

بر روی سنگ قبرم ننویسید عاشق باران بود .......

بنویسید باران موثر ترین داروی اوبود ........

بر روی سنگ قبرم ننویسید که کم تحمل بود ........

بنویسید مشکلاتش بیش از اندازه بود.......

بر روی سنگ قبرم ننویسید روزای آخر غمگین بود.........

بنویسید شاد بود مرگش فرا رسیدبود .......

بر روی سنگ قبرم ننویسید از دوری یار مرد.......

بنویسید از عشق یار مرد.......

بر روی سنگ قبرم ننویسید که روز تولدش مرد......

بنویسید که هرگز متولد نشد......